محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

195

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

رودخانه نزديك نونوى ( نينوا ) باستانى است . نام موصل خولان بود ، وچون عربها * آن را گشودند ، وآباد كردند موصل ناميده شد . نونوى ( نينوا ) نزديك موصل وشهر يونس بن متا است ودژى بر آنست كه باد آن را واژگون كرده اكنون كشت‌زار است وبر يك سوى آن رود خوصر است . مرجهنية « 1 » : بر دجله نزديك موصل به سوى عراق است . برج‌هاى كبوتر خانه بسيار دارد ، دژ آن از سنگ وگچ ، ومسجد جامع آن در ميان شهر است . حديثه « 2 » : كنار شرقي دجله لب پرتگاهى است كه با پله ببالا آيند . مسجد جامع نزديك نهر است . پوشش ساختمانهايش گل است بجز مسجد آنها . معلثايا : كوچك ودر سمت آمد بر رودخانه است ، پر باغ ، ساختمانها از گل مسجد جامع بر تپه است . حسنيه : بر نهريست كه از أرميه « 3 » مىآيد وبر آن پل سنجه « 4 » است . جامع در ميان شهر ونهر در كنار شهر است . ثمانين : شهريست بر كرانهء نهرى پر آب كه از ارمينيه زير جودي مىآيد . أبو سعيد ابن حمدان بمن گفت كه : أبو حامد جلودي از أبو هانى از أبو على عبد المنعم ابن إدريس از پدرش از وهب بن منبه نقل كرد كه چون نوح از كشتى بيرون آمد ديهى بساخت وثمانين ناميد كه

--> ( 1 ) مرج جهينه ( خردادبه 94 : 5 و 2 : 168 : 12 ) . ( 2 ) ن ك : ص 36 پانوشت 7 ( 3 ) خابور حسنيه رودى است كه از ارمينيه آيد وبه دجله ريزد ( ياقوت 2 : 384 : 12 ) . ( 4 ) پل سنجه را از عجايب دنيا شمرند ( استخرى ع 62 پ 65 ياقوت 3 : 162 : 19 ) ص 206 : 9 - 13 .